براساس آمارهاي 50 ساله، بسياري از نقاط كشور دچار تغيير اقليم شده‌اند و به طرف خشك‌تر شدن در حركت هستند. نظريه تغيير اقليم كه از سوي رئيس سازمان هوا‌شناسي كشور عنوان مي‌شود، نظريه‌اي است كه موافقان و مخالفان خاص خود را دارد؛ موافقاني كه با توجه به كاهش ميزان بارش در كشور نسبت به سال‌هاي پيشين، مسير ايران را به سمت خشكي بيشتر پيش‌بيني مي‌كنند و مخالفاني كه معتقدند اگر شرايط ايران در 30 سال گذشته مورد بررسي قرار گيرد، مشخص است كه در سال‌هاي مختلف با اين نوسانات طبيعي در ميزان بارش روبه‌رو بوده‌ايم.

نظريه تغيير اقليم را درست بدانيم يا نه، كاهش ميزان بارش در پايتخت كشور (دست‌كم نسبت به سال پيش) مسئله‌اي است كه حتي بدون نياز به آمار و ارقام و تنها با يادآوري پاييز و زمستان پر‌بارش سال قبل مشهود است و به‌نظر مي‌رسد در اين مورد هم رد‌پايي از آلودگي هواي تهران وجود دارد؛ «به‌دليل تردد حدود 3‌ميليون خودرو در تهران، حجم آلودگي در اين شهر افزايش يافته و تهران را به يك كوره حرارتي تبديل كرده است كه با وجود ريزش در لايه‌هاي بالايي جو، حرارت ناشي از آلودگي هوا اجازه ورود اين بارندگي به سطح شهر را نمي‌دهد، در حالي‌كه در شهرهاي اطراف تهران با بارندگي مواجه هستيم.»

نوريان با بيان اين مطلب، درباره تمهيدات انجام شده براي مقابله با خشكسالي مي‌گويد: براساس مصوبه ستاد خشكسالي كشور، مركزي دائمي براي ديدباني و پايش و هشدار خشكسالي كشور زيرنظر اين سازمان تشكيل شده است. وزارتخانه‌هاي نيرو، جهادكشاورزي، كشور، بهداشت و سازمان حفاظت از محيط‌زيست، عضو هيئت ‌امناي اين مركز هستند.

زيست‌بوم- سپيده سمائي