موضوع :

درحالي كه طي دو ماه گذشته اخبار متعددي در خصوص آلودگي آب تهران منتشر شده و نگرانيهايي درباره مصرف آن براي شهروندان تهراني به وجود آورده بود، مرتضي تمدن استاندار تهران با سخناني مانند: «آب شرب تهران هيچ مشكلي ندارد و نبايد برخي آلودگي آبهاي سفرههاي زيرزميني را به آب شرب تهران ربط داد، و براي آنكه هر دستگاه و شخصي نتواند درباره آب تهران اظهار نظر كند و مردم را بيهوده نگران و مضطرب سازد، مصوب كرديم مسئولان قضايي از او دليل و مدرك مستند بخواهند و اگر نتوانست ادعاي خود را اثبات كند مورد پيگرد قانوني قرار ميگيرد». داوود ملايي مديرعامل سابق شركت آب و فاضلاب استان تهران هم با گفتههايش در آخرين كنفرانس مطبوعاتي مبني بر اين كه: «شهروندان اصلاً نگران كيفيت آب تهران نباشند؛ چرا كه بهداشت آب با 40 آزمايشگاه تخصصي به صورت شبانهروزي بررسي شده و كيفيت آب را تضمين ميكند.» سعي در كوچك جلوه دادن ابعاد بحران داشتند اما كامران دانشجو، سخنگوي شوراي شهر تهران در دويست و پانزدهمين جلسه شوراي شهر تهران با اعلام آلوده بودن آب تهران تلاش آنها را ناكام كرد و گفت: «آلودگي آب شرب شهر تهران همواره وجود داشته اما در برخي محلات كم و زياد دارد و سازمان آب بايد نسبت به نوسازي شبكه آبرساني هرچه زودتر اقدام كند.» او با تأييد وجود آلودگي در آب شرب شهر تهران به ويژه در مناطق جنوبي، ادامه داد: «در برخي از موارد نظير حادثه كشف جسد در مخزن آب پونك، حساسيت بيشتري در مورد آب شرب شهر تهران به وجود ميآيد اما آلودگي آب شرب مسئلهاي نيست كه پيش از آن وجود نداشته باشد.»
افزودن مواد سرطانزا به آب تهران
در حال حاضر به دليل كلر زني به آبهاي مصرفي ماده ديگري با عنوان تريهالومتان در آب شرب تهران وجود دارد كه به عقيده كارشناسان گرچه مقدار اين ماده در حال حاضر زير حد مجاز است اما اين ماده سرطانزا بوده و در آينده مشكلاتي را به وجود خواهد آورد. دكتر عليرضا پرداختي عضو هيأت علمي دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران، ميگويد: «اگر آبي كه براي تصفيه به آن كلر ميزنند حاوي مواد آلي باشد - كه اين مواد آلي ميتواند برگ پوسيدهاي در رودخانه يا ناشي از چاههاي فاضلاب زيرزميني كه به رودخانه نشت كرده يا كودهاي شيميايي و طبيعي باشد - كلر با اين مواد آلي تركيب شده و بر اثر ماندن آب در داخل لولهها ماده تريهالومتان به وجود ميآيد كه اين ماده بسيار خطرناك و سرطانزاست و مطالعات اوليه ما نشان داده اين ماده در آب شرب تهران وجود داشته و ميتواند سرطانزا باشد. » دكتر قدوسي استاد محيطزيست دانشگاه تربيت مدرس ميگويد: «70 درصد آب شرب تهران از سدهاي كرج، لار، لتيان و طالقان و 30 درصد از منابع آبهاي زيرزميني در تهران و اطرافش تأمين ميشود.» او در ادامه ميافزايد: «بلافاصله بعد از ورود آب به تصفيهخانهها پروسه تصفيه بيولوژيكي (ميكروبزدايي) و فيزيكي (كدري آب و اجسام خارجي) انجام ميگيرد. اما كاري كه در اين پروسه بسيار مهم است و در تصفيهخانههاي تهران انجام نميگيرد تصفيه مواد محلول در آب است كه شامل نمك طعام، گچ، آهك و عناصر سنگين ميشود.»
نشت فاضلاب به آب آشاميدني
اين متخصص محيطزيست با اشاره به وجود عنصر خطرناك ازت در آب تهران ميگويد: «به دليل نقصان سيستم فاضلاب و وجود چاههاي جذبي در شهر، مواد شيميايي و فلزات سنگين مانند ازت در شويندهها، سوخت ماشينآلات سبك و سنگين و پسماندهاي صنعتي و. . . وارد سفرههاي آب زيرزميني شده و پس از استخراج در دسترس شهروندان قرار ميگيرد كه بسيار خطرناك است.» دكتر قدوسي در ادامه ميافزايد: «شهروندان به آلودگيهايي كه تأثير آني دارد توجه نشان ميدهند و نسبت به آلودگي ازت كه تأثيرش 15 سال بعد آشكار ميشود بيتوجه هستند اما به گفته پزشكان يكي از دلايل افزايش ابتلا به سرطان سينه در تهران وجود اين عنصر در آب شهر است.» دكتر اسماعيل كهرم استاد حوزه محيطزيست در دانشگاههاي تهران هم با اشاره به آلودگي آب تهران معتقد است: «آب تهران بيش از هر شهري به نيتراتها، نيتريتها و ازت آلوده است.» اين كارشناس محيطزيست ميافزايد: «متأسفانه آب تهران نهتنها سالم نيست بلكه خطرناك است. آلودگي آب مناطق مختلف شهر تهران به ويژه 19 و 20 آنقدر شديد است كه مصرف آن خطرناك است. در چنين شرايطي مسئولان وزارت نيرو، استانداري و مؤسسه استاندارد با ارائه آمارهاي خوشبينانه سعي ميكنند بخش مهمي از واقعيت را كتمان كنند.»
مرگ 35 هزار نفر
دكتر عليرضا مرندي عضو كميسيون بهداشت مجلس و وزير سابق بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با اشاره به اينكه «آلودگي آب تهران انكارناپذير است» ميگويد:« بايد به خاطر بياوريم كه سالهاي قبل از انقلاب اسلامي در ايران بسياري از مردم - 35 هزار نفر - به ويژه كودكان بر اثر مبتلا شدن به بيماريهايي چون اسهال كه ناشي از مصرف آبهاي آلوده بود جان خود را از دست ميدادند.» او ميافزايد: «البته بعد از انقلاب با تلاش بيش از اندازه مسئولان وقت و تشكيل جهاد سازندگي، آب شرب مردم در روستاها از اين مشكلات بسيار جدي عاري شد و اين بزرگترين گامي بود كه در راستاي بهداشتي شدن آب در آن سالها برداشته شد. گرچه از آن روزها سالهاي متمادي ميگذرد اما به نظر ميرسد آن چشماندازي كه براي آينده در آن سالها ترسيم شده بود به دست فراموشي سپرده شد و اندكي مسئولان از اين مهم غافل شدند.» وزير سابق بهداشت، درمان و آموزش پزشكي معتقد است: «در حال حاضر نه ميتوان وجود انواع فلزات سمي و خطرناك را در آب تهران انكار كرد و نه ميتوان با اطمينان گفت اين آب، آبي آلوده نيست. آب تهران اكنون با آلايندهها و فلزات سمي براي جان مردم مضر خواهد بود و بايد براي از بين بردن اين آلودگيها اقداماتي انجام شود. به جز آنكه انواع آلودگيها از جمله ميكروبها، ويروسها، انگلها و قارچها در آب تهران وجود دارد اين آب بهخوبي تصفيه نميشود. در يك جمله كاملاً آگاهانه ميتوان اظهار كرد كه آب تهران آلوده است و ترديدي در اين آلودگي چه به لحاظ وجود ميكروبها و چه انواع فلزات سمي وجود ندارد.»
خطر پودرهاي رختشويي
دكتر مرندي در ادامه ميگويد: «در حال حاضر در اين رابطه با مسئله آنزيمهايي كه در پودرهاي رختشويي به كار ميروند مواجهيم؛ آنزيمهايي كه به سرعت جذب خاك ميشوند و بسيار خطرناك هستند و مهمترين مشكل آلودگي آب تهران چون داراي سيستم فاضلاب نيستيم، چاههاي جذبي (چاههاي متداول دستشويي خانهها) است كه به آلودگي سفرههاي زيرزميني دامن ميزنند. وقتي سطح آبهاي زيرزميني بالا ميآيد، آب وارد چاههاي جذبي شده و مقدار زيادي آمونياك را به صورت تركيبهاي مختلف با خود وارد آب ميكند. افزايش مقدار آمونياك و تركيبهاي آن مانند نيتريتها و نيتراتها، باعث بيماريهاي مختلف در بدن انسان، به ويژه كودكان تهراني ميشود. در چنين موقعيتي آيا بهتر نيست مسئولان بهداشت محيط و محيطزيست زودتر دست به كار شوند و از اين خطر بزرگ جلوگيري كنند؟ در حال حاضر مردم به سادگي انواع آلودگيها را پذيرفتهاند و ميپندارند در اين مقطع از زمان، زندگي با آلودگي آب، صدا، هوا و خطرات ناشي از آن طبيعي است غافل از آنكه اين مردم هستند كه سرنوشت خود را تعيين ميكنند و طبق نياز خود از زندگي به هر آنچه كه طلب ميكنند، ميرسند.» دكتر بهروز بهزاد عضو هيأت علمي دانشگاه شهيدبهشتي با تأييد سخنان دكتر مرندي به نقصان سيستم آبرساني و لولهكشي تهران اشاره ميكند و ميگويد: «لولههاي اين سيستم بسيار قديمي است و50 درصد از آزبست كه مادهاي بسيار خطرناك و سرطانزاست استفاده شده است.» او در ادامه ميافزايد: «موضوع استفاده از آزبست در لولهها و نشت و شكستگي و ايجاد فشار معكوس در آنها باعث ورود فاضلاب به سيستم آبرساني ميشود كه سببساز آلودگيها و مشكلات عديده ميشود.» |