در سال85 اعلام شد که بر اثر آلودگی هوا در تهران روزانه 27نفر می میرند.  با گذشت 2سال این رقم به 42نفر رسید.  اما بررسی آمارهای موجود در سازمان بهشت زهرا مرگ روزانه 310نفر بر اثر بیماریهای مرتبط با آلودگی هوا را تأیید میکند.
این واقعیت هولناک است اگر متوجه شویم تنها در عرض 5سال رشد ۱۱،۵ برابری مرگ ناشی از آلودگی هوا در تهران به وقوع پیوسته است. در عرض این 5سال ما چه کارها نکردهایم که اینک به این سرانجام رسیده ایم؟ این میزان مرگ ومیر بر اثر آلودگی هوا یک فاجعه است؛ فاجعه ای که زنگ خطرش در سالهای گذشته به صدا درآمده اما مسولان آن را نشنیده گرفته اند و اکنون درون فاجعه ای قرار داریم که دستاورد آن مرگ تدریجی شهروندان تهرانی است.  البته ماجرا در دیگر شهرهای ایران هم خیلی بهتر نیست.  مرور خبرهای منتشر شده در سالهای گذشته بحران آلودگی هوا در شهرهای بزرگ ایران مانند اصفهان، اراک، شیراز، تبریز و مشهد را تأیید میکند.  
چگونه می توان حادثه 5 دسامبر سال1952 شهر لندن را فراموش کرد؟ در آن روز هوای لندن از حرکت ایستاد و ناگهان مه دود غلیظی به تدریج شهر را فراگرفت و به مدت 4روز شگفت انگیزترین حادثه را آفرید. وارونگی دما، در 4روزی که شهر لندن را فرا گرفته بود، مرگ بیش از 4هزار نفر را موجب شد. شاید این اتفاق چنان رعب آور بود که تا سالها حتی امروز نیز از آن به عنوان، اتفاقی بسیار ناگوار یاد می شود. اگرچه نمونه های دیگر این حادثه که در اثر آلودگی هوا رخ داد، در نقاط مختلف جهان تا پیش از آن رخ داده بود.
به عنوان مثال می توان به حادثه در"همیوز" بلژیک اشاره کرد.  در دسامبر1930 حدود 60 نفر انسان و تعداد زیادی گاو و گوسفند به علت وارونگی دما و تراکم آلاینده های خروجی از صنایع سازنده اسید سولفوریک، شیشه سازی و کارخانه تهیه روی تلف شدند.  حالت وارونگی دما حدود 5 روز طول کشید و بیشتر مرگ ومیرها در روزهای چهارم و پنجم دسامبر اتفاق افتاد.
در شهر "دونورا" ایالت پنسیلوانیای ایالات متحده هم اتفاق مشابه دیگری افتاد.  ناگهان وارونگی دما رخ داد و آلاینده های صنایع فولادی که شهر را احاطه کرده بودند، باعث بیماری نیمی از جمعیت شهر شدند. بسیاری از ساکنان شهر دونورا بستری شدند و پس از چندی، هوای شهر تمیز شد اما دیگر هیچ شهروندی حاضر نبود تا کارخانه های ساخت قطعات فولادی در آن شهر به فعالیت بپردازند. هیچ کس این حوادث ناگوار را فراموش نمی کند. تأثیر این اتفاقات شاید بر زندگی کسانی که از آن اطلاع یافتند، بسیار زیاد بود و گاه حتی موجب شد که بسیاری از آلاینده ها از حاشیه شهرها نیز برچیده شود و این همه با تلاش مردم اتفاق افتاد. چرا که آنان نخستین قربانیان این پدیده جهان مدرنند.

خبر ناگوار است؛ ناگوار و نگران کننده.  بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود از خسارات آلودگی هوا در تهران آورده است که خسارات مرگ و میر ناشی از آلودگی هوای شهر، سالانه 640میلیون دلار معادل 5هزار و یک صد میلیارد ریال است. از سویی نشانه های بیماری ناشی از آلودگی هوای شهر 520میلیون دلار معادل 4هزار و یکصد میلیارد ریال برآورد شده است. همچنین بانک جهانی در این گزارش از خسارات بیماریهایی که از آلودگی هوای تهران ناشی می شود، خبر داده است.  به گزارش این سازمان، بیماریهای ناشی از آلودگی هوای شهر تهران سالانه 260میلیون دلار معادل 2هزار و 100میلیارد ریال به اقتصاد ایران آسیب می رساند.
این سازمان مجموع خسارات ناشی از آلودگی هوا در ایران را یکهزار و 810میلیون دلار معادل 14هزار و 420میلیارد ریال میداند.
شاید تکیه بر این ارقام و آمار بیانگر میزان خسارت وارده به اقتصاد کشور باشد.  شاید دیگر لازم نباشد از رتبه117 ایران از مجموع 133کشور ارزیابی شده در جدول آلودگی هوا خبر دهیم. آلودگی هوای تهران، در سالهای اخیر، به یکی از چالشهای اساسی پیشروی مدیران شهر تبدیل شده است.
از سویی شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، اعلام کرده که وضعیت هوای پایتخت رو به وخامت دارد، به نحوی که درصورت عدم گسترش سیستم حمل ونقل عمومی، تا 5سال دیگر هیچ منطقه ای در تهران از هوای پاک بهره مند نیست و این شهر707 کیلومتر مربعی زیر سایه سنگین و کشنده هوایی مسموم قرار می گیرد که هر لحظه امکان تثبیت آن وجود دارد.  در واقع تهران تا 5سال دیگر به شهری تبدیل می شود که هر لحظه انتظار م یرود هوای آن ساکن شود و انبوهی از شهروندان آن در حالی که زیر ابرهای سنگین و کشنده زندگی می کنند، رفته رفته، به مرگی زودرس دچار شوند.
خبر ناگوار؛ تهران آبستن فاجعهای بزرگ است.  شاید این گفتار بیانگر وضعیت این شهر فراموش شده در انبوه دودهای کشنده باشد.  به راستی، اگر روزی هوای تهران ساکن شود، چه اتفاقی خواهد افتاد. شاید سالها بعد، در روزنامه ها، از فاجعه این شهر خاکستری، اخبار بسیاری خوانده شود.  تهران بسیار مشتاقانه به سمت فاجعه ای پیش میرود که شاید هرکدام از شهروندان در بروز آن، نقش بسزایی دارند. انگار ما به دست خود، خویشتن را به سمت نابودی پیش می بریم.
باوجود ۲۳۹ روز وارونگی دما می توان چشم ها را بست و به آرامی روزهای آینده را تصور کرد. می توان جایی در آینده و به آرامی در گوشه ای نوشت: «خبر ناگوار است» و به دنبال آن از فاجعه ای خبر داد که امروز از آن خبری نیست. بلافاصله و بی تردید، می توان در ادامه این خبر آورد: روزی از روزها، هوای تهران ایستاد و در ادامه کلمات متقاطعی آورد با این شکل و شمایل: وارونگی... دما... میتوان راهی به آینده جست و تهرانی را تصور کرد بدون اکسیژن.  به تهرانی فکر کرد که دیگر هوایی برای نفس کشیدن در آن نیست. راستی این شهر 8میلیونی اگر روزی شاهد ایستایی هوا باشد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟!
براساس تحقیقات انجام شده، تهران بیش از دو سوم روزهای سال با پدیده وارونگی دما روبه رو است و این حالت بیشتر در پاییز و زمستان اتفاق میافتد. این پدیده موجب تراکم هوای آلوده در محدوده معینی می شود و هر اندازه ارتفاع وارونگی دما کوتاه تر و مدت آن بیشتر باشد، خطر ناشی از آن نیز افزایش می یابد. بنابر نتایج آماری که از ایستگاه هواشناسی مستقر در مهرآباد تهران در طول 5سال به دست آمده، بیشترین میزان ارتفاع وارونگی دما در فصل پاییز 419متر و در فصل زمستان 404متر و در بهار 354متر و در تابستان 384متر بوده است. همچنین میانگین مدت زمان وارونگی دما 239روز بوده است که در بهار 57روز، در تابستان 61روز و در پاییز 58روز و در زمستان63 روز اعلام شده است.  به عبارتی در حدود 239روز تهران هوایی ساکن و آرام دارد و هیچگونه تغییر جوی در آن روی نمیدهد.

عباس ثابتی راد

در گزارش «کارایی در تغییرات اقلیمی» برای سال 2012 كه توسط موسسه German Watch انتشار یافت، شاهد سقوط هشت پله ای ایران نسبت به سال قبل در کارایی سیاست ها و راهکارهای مواجهه با تغییرات اقلیمی در کشور هستيم.

براساس اين گزارش در بین 61 کشور که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته اند، ایران رتبه 60 را به خود اختصاص داده و تنها عربستان سعودی است که از ایران یک پله عقب تر بوده و در جایگاه 61 قرار گرفته است.    
طبق این گزارش که در دوربان آفریقای جنوبی و همزمان با  هفدهمین دور از «مذاکرات بین المللی برای تغییرات اقلیمی»  (UNFCCC, COP17) انتشار یافته، ایران در رتبه هفتم در تولید دی اکسید کربن در جهان قرار دارد. 
ایران در حالی رتبه هفتم در تولید دی اکسید کربن و شصتم در کارایی سیاست هایش در مبارزه با تغییرات اقلیمی را به خود اختصاص داده که چین با رتبه یک در تولید دی اکسید کربن، در گزارش کارایی در تغییرات اقلیمی سه پله بالاتر از ایران و در جایگاه 57 ایستاده است. 
طبق این گزارش، ایران تنها 1.84 درصد از گاز دی اکسید کربن در جهان را تولید می کند و این در حالی است که چین 23.71 درصد از این آلودگی را تولید می کند. انگلستان با تولید 1.61 درصد از گاز دی اکسید کربن  تنها سه پله از ایران پایین تر است در حالی که فاصله انگلستان و ایران در «شاخص کارایی در تغییرات اقلیمی» 55 پله متفاوت بوده و این کشور در جایگاه پنجم در جهان قرار گرفته است.
بررسی سهم آلایندگی ده کشور اول جهان در تولید گاز دی اکسید کربن و رتبه هر یک از آن ها در «گزارش کارایی در تغییرات اقلیمی» بیانگر آن است که ایران نسبت به حجم تولید دی اکسید کربن خود از مسئولیت پذیری برخوردار نبوده و ناکارآمدی مشهودی در سیاستهای اجرایی کشور در مواجه با تغییرات اقلیمی مشاهده می شود. 
کشوری کاملاً صنعتی چون آلمان، با تولید 2.59 درصد از گاز دی اکسید کربن جهان، مسئولیت پذیری خود را در قبال تغییرات اقلیمی با قرار گرفتن در جایگاه ششم در کارایی در تغییرات اقلیمی نشان می دهد. بر همین اساس کشورهایی چون کره جنوبی و هند نیز در مجموعه مسئولیت پذیرها در مقابل کانادا، روسیه و ژاپن با مسئولیت پذیری پایین تر قرار می گیرند.
«گزارش کارایی در تغییرات اقلیمی» بیانگر آن است که شاخص های «صنعت» و «فعالیت های بین المللی» ایران در پایین ترین سطح خود قرار گرفته و سیاست های کنونی در این دو بخش نیاز به بازنگری کلی دارد. 
شاخص «حمل و نقل زمینی» شاید تنها شاخص رو به رشد در ایران باشد که نسبت به سال گذشته جایگاه بهتری را به خود اختصاص داده است. این شاخص با قرار گرفتن در رتبه سی و هفتم، جایگاه حمل و نقل زمینی ایران را در این نمایه، هشت پله بهبود بخشیده است. 
گسترش استفاده از سوخت CNG در کنار هدفمند سازی یارانه حامل های سوخت، دو عامل مهم در بهبود جایگاه شاخص حمل و نقل شهری ایران در این نمایه بوده است. با وجود این، جایگاه ایران در شاخص «واحدهای مسکونی» در این نمایه در ضعیف ترین حالت خود قرار داشته و رتبه این شاخص 54 اعلام شده است.             
مطالعه شاخص های 13 گانه «گزارش کارایی در تغییرات اقلیمی» نشان می دهد که کارایی سیاست های کنونی ایران در عرصه مواجهه با تغییرات اقلیمی، کشور را در گروه «بسیار ضعیف» قرار داده است. 
حجم بالای تولید دی اکسید کربن در ایران به هیچ وجه در ارتباط منطقی با حجم توسعه صنعتی کشور و صادرات ایران نیست. بلکه بیانگر فرسودگی و بهره وری پایین صنایع ایران است که به تولید افسار گسیخته دی اکسید کربن منجر شده. 
طبق این گزارش، هیچ توجیه صنعتی ای، غیر از بهره وری پایین و فرسودگی سیستم، وجود ندارد که قادر به توضیح تولید دی اکسید کربن توسط ایران، در رقمی بالاتر از کشوری کاملا صنعتی چون کره جنوبی یا کشوری پهناور و صنعتی چون کانادا باشد.

یافته­ های کلیدی گزارش:
1- دو سوم انتشار دی اکسید کربن دنیا در سال 2009 از تنها 10 کشور انجام می­شود. چین و آمریکا به مراتب بیش از دیگر کشورها تولید گاز دی اکسید کربن می کنند و باتفاق باعث 41% کل انتشار دی اکسید کربن دنیا هستند.

2- بین 1990 و 2009، انتشار دی اکسید کربن از احتراق ذغال سنگ از 40% کل انتشار به 43% ، و گاز طبیعی از 18% به 20% کل انتشار افزایش یافته در حالیکه انتشار آن از مشتقات نفت از 42% به 37% کاهش یافته است.

3- دو بخش –الکتریسیته و تولید حرارت و حمل نقل- نزدیک دوسوم انتشار جهانی دی اکسید کربن را در سال 2009 باعث شدند که این عدد در سال 1190 58% بوده است.

4- ایران، که اقتصاد هفدم دنیا است و از ذغال سنگ –که منبع انتشار بیش از 70% دی اکسید کربن دنیا است- استفاده نمی کند، رتبه هفتم را در انتشار گاز دی اکسید کربن در سال 2009 به خود اختصاص داده است.

متن اصلي گزارش را مي توانيد در اينجا بخوانيد.

گروه تغيير اقليم سبزپرس- حامد بهشتي

بخشی از نقش برجسته بهرام دوم در تنگه چوگان در محوطه حفاظت شده بیشابور شهرستان کازرون به وسیله پتک تخریب شده است.
به گزارش رسانه‌ها، "جمعه شب فرد یا افراد ناشناسی" با ورود به این محوطه باستانی که از دوره ساسانیان برجای مانده است، قسمتی از سنگ نگاره و گرزی را که در دست بهرام دوم پادشاه ساسانیان است، تخریب کردند.
عبدالرضا نصیری، معاون حفظ و احیای اداره کل میراث فرهنگی با تایید این خبر به روزنامه شرق گفته که"متاسفانه این اتفاق رخ داده است و کسی هم نمی تواند آن را انکار یا پنهان کند.  این سنگ نگاره در ضلع سمت چپ ورودی تنگه چوگان است که در آن بهرام دوم سوار بر اسب و یک گرز با زنجیر به زین اسب آویزان است. متاسفانه تخریب گران سر این گرز را که برجستگی بزرگی داشت و در طراحی آن خلاقیت فراوانی به کار گرفته شده بود، به وسیله پتک تخریب کردند."
آقای نصیری با اشاره به اینکه هدف از این کار"تنها آسیب رساندن به این اثر تاریخی "بوده است، افزود که تکه‌های این سنگ نگاره پس از تخریب زیر اثر پیدا شده است. به گفته این مسئول میراث فرهنگی" یک تیم ویژه مرمت تشکیل شده و در نهایت ظرف سه هفته دیگر این نقش برجسته مرمت می‌شود." معاون حفظ و احیای اداره میراث فرهنگی همچنین با تاکید بر اینکه قسمت‌های تخریب شده این اثر موجود است، گفت که "کار مرمت چندان سخت نخواهد بود."
در همین حال براساس گزارش خبرگزاری مهر، محسن عباسپور، عضو شورای مرکزی انجمن هم اندیشان جوان نیز وقوع چنین مشکلی در این مجموعه باستانی را نادر دانسته و دلیل بروز آن را شرایط نامطلوب حفاظتی عنوان کرد.
آقای عباسپور گفت: "در اثر این آسیب تقریبا تمامی گرز شکسته شده است و نزدیک به ۲۰ درصد گرز به طور کامل از بین رفته است."
تنگه چوگان و شهر باستانی بیشابوردر ۱۱۰ کیلومتری جنوب شیراز و ۲۳ کیلومتری شهر کازرون واقع شده است. بیشابور شهری از دوران ساسانی است که به دستور شاپور اول پادشاه ساسانی پس از پیروزی بر امپراتوری روم ساخته شده است.شمالی‌ترین قسمت بیشابور به کوهپایه و تنگه‌ای دایره شکل متصل است به نام چوگان. نقش برجسته‌های تنگه چوگان شامل جنگ‌‌ها و پیروزی‌ها و تاج ستانی پادشاه ساسانی به خصوص شاپور اول است.

بخش‌های مختلف تخت جمشيد، بزرگترين بنای به جای مانده از دوران هخامنشيان در ايران دچار شکاف شده است. خبرگزاری مهر روز شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۰ گزارش داد شکاف‌هايی بين سنگ‌ها، ستون‌ها و کاخ‌های تخت جمشيد به‌وجود آمده است.  اين خبرگزاری می‌گويد اين "عظيم‌ترين بناهای سنگی جهان در معرض ريزش" قرار دارد.

تخت جمشيد مجموعه‌ای از کاخ‌ها و بناها است که از دوران هخامنشی به جا مانده است. بنای تخت جمشيد، متعلق به دوران هخامنشی است (۵۵۰ تا ۳۳۰ پيش از ميلاد) و در ۴۵ کيلومتری شمال شرق شيراز و در نزديکی شهر مرودشت قرار دارد. محمد اسدپور مدير انجمن دوستداران ميراث فرهنگی مرودشت به مهر گفت: "زمانی که از پلکان‌ها وارد تخت جمشيد می‌شويم در دروازه ملل ستون‌هايی وجود دارد که اين ستون‌ها، ترک‌هايی خورده و جديد است."

اسدپور با بيان اينکه روزانه بر تعداد شکاف‌ها افزوده می‌شود، اعلام کرد: "در ديواره‌های دروازه ناتمام ترک‌هايی ديده می‌شود که آجرهای آن قابل مشاهده است و علاوه بر اين کاخ صدستون نيز ترک‌هايی زيادی برداشته که به راحتی قابل مشاهده است." وی گفت: "در درگاه ورودی کاخ موزه، شکاف‌ها و ترک‌های متعددی در بخش شرقی اين بنا قابل مشاهده است که باعث انحنای يک ستون شده است." به گفته اين فعال ميراث فرهنگی "ممکن است برخی از اين ترک‌ها مربوط به مرور زمان، رانش و يا شرايط فيزيکی و خشکسالی باشد." وی با بيان اينکه در مجموعه تحت جمشيد مديريت بحران وجود ندارد، افزود: "اگر برای اين مجموعه مديريت بحران در نظر گرفته شود، می‌توان از خطراتی که مجموعه را تهديد می‌کند، جلوگيری کرد."

مدير انجمن دوستداران ميراث فرهنگی مرودشت گفت: "اگر اين ترک‌ها به صورت گسل و شکاف باشد و يکی از کاخ‌ها تخريب شود ديگر نمی‌توان کاری انجام داد، از اين رو ضروری است کارشناسان راهکارهای اساسی را ارائه دهند."

چندی پيش نيز برگزاری مسابقه رالی در محوطه بيرونی تخت جمشيد که حرکت خودروها از سال‌ها پيش در آن ممنوع شده، اعتراض فعالان ميراث فرهنگی را به دنبال داشت.

سازمان بهداشت جهانی درتازه ترین بررسی خود اعلام کرده است که شهرهای ایران، پاکستان، هند و مغولستان در صدر فهرست آلوده ترین شهرهای جهان قرار دارند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، سازمان بهداشت جهانی تصریح کرده است: شهر اهواز، مرکز استان خوزستان، با اختلاف چشم گیر نسبت به دیگر شهرهای جهان در صدر آلوده ترین شهرها از نظر ذرات معلق درهوا کوچکتر از  ۱۰ میکرومتر است.
سازمان بهداشت جهانی می گوید: اطلاعات و آمار این بررسی، براساس اندازه گیری سطح ذرات معلق در هوا کوچکتر از ۱۰ میکرومتر -- به اصطلاح PM10 – که توسط  یک هزار و ۱۰۰ شهر جهان جمع اوری شده و در اختیار  این سازمان قرار داده شده است.
سازمان بهداشت جهانی همچنین تصریح کرده است، آلودگی هوا سالانه به مرگ زودرس یک میلیون ۳۴۰ هزار نفر در جهان منجر می شود. این گزارش اضافه کرده است سرمایه گذاری برای کاهش آلودگی ها هوا موثرین شیوه برای مقابله با بیماری ها دراین زمینه است.
سازمان بهداشت جهانی می گوید: در اهواز  میزان ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرومتر به طور متوسط سالانه  ۳۷۲ میکروگرم در هر متر مکعب بوده است. 
در این گزارش از صنایع سنگین و سوخت خودرو با کیفیت پایین به عنوان عوامل اصلی آلودگی در این شهر یک میلیون و سیصد هزار نفری نام برده شده است.
کارشناسان محیط زیست می گویند، ذارات کمتر از ۱۰ میکرومتر بر اثر احتراق سوخت های فسیلی در خودروها، ژنراتور ها یا از تغییرات شیمیایی جوی به وجود می آیند که قابلیت نفوذ به عمق ریه ها را دارند.
پس از اهواز، اولان باتور، پایتخت مغولستان با میزان متوسط ۲۷۹ میکروگرم  ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرومتر قرار دارد.
سازمان بهداشت جهانی همچنین در ادامه این فهرست آورده است که شهر سنندج، مرکز استان کردستان، با متوسط سالانه ۲۵۴ میکروگرم سومین شهر آلوده جهان از نظر ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرومتر محسوب می شود.
در این بررسی همچنین شهرهایی چون کویته پاکستان، کنپور هند و گابورون پایتخت بوتسوانا جزو  آلوده ترین شهرهای جهان اعلام شده اند. در این گزارش از برخی از شهرهای آمریکا و کانادا به عنوان پاکیزه ترین شهرها یاد شده است.
سازمان بهداشت جهانی می گوید، هرچند دلایل برای آلودگی بسیار زیاد می تواند متفاوت باشد، اما اغلب روند سریع صنعتی شدن، استفاده از سوخت ها با کیفیت پایین و همچنین نیروگاه های تولید برق عوامل اصلی این آلودگی ها هستند.
این گزارش می افزاید: در  مناطق شهری بزرگ مانند دهلی نو، بمبئی و کلکته در هند ، ساخت نیروگاه های جدید در محدوده شهر ممنوع است، و نیروگاه های  موجود در حال تعطیلی و یا انتقال به مکان دیگری هستند.
در ایران برخی از نمایندگان مجلس از تولید بنزین با کیفیت پایین به عنوان یکی از عوامل اصلی آلودگی هوا در شهر های ایران یاد شده بود.
حسینعلی شهریاری، ریاست کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی ،پیشتر گفته بود، بنزین تولیدی در پالایشگاه‌های ایران «می‌تواند در آلودگی هوا نقش داشته باشد».

۱۰ شهر آلودگی جهان براساس شاخص PM10 :

۱- اهواز (ايران)
۲- اولان باتور (مغولستان)
۳- سنندج (ايران)
۴- لوديانا (هند)
۵- كويته (پاكستان)
۶- كرمانشاه (ايران)
۷- پيشاور (پاكستان)
۸- گابورنه (بوتسوانا)
۹- ياسوج (ايران)
۱۰- كامپور (هند)

 
سمت راست: دریاچه اورمیه 
 
سمت چپ : دریاچه وان
 
فاصله: 147 کیلومتر
 
علت اعلان شده برای مرگ دریاچه اورمیه: شرایط جوی و خشكسالي!!؟ آيا واقعاً دليلش شرايط جوي است يا سوء مديريت مسولان غير پاسخگو!؟؟

چندی پيش ، قرباني نماينده مجلس در هشداري جدي به مسئولان كشور گفته بود در صورت توزيع بنزين غير استاندارد در كشور بايد منتظر آلودگي و بيماري سرطان براي مردم كشورمان باشيم.

معاون وزير بهداشت :
 فرقي ميان هواي داخل منازل با فضاي شهر وجود ندارد

احمدي نژاد :
ما امروز با قدرت به دنيا اعلام ميكنيم كه مي توانيم مديريت خود را به جهانيان انتقال دهيم..... ما ملت بزرگي هستيم ؟!

احمدي نژاد :
بما گفتند كه از بنزين شما را تحريم خواهيم كرد
خوب تحريم مان كنيد
خودمان توليد ميكنيم و بي نياز از شمائيم!
منتظر تحريم هاي ديگر هستيم و از آن استقبال ميكنيم

آخرش; همه مقصرها هم همين مردم شهر خواهند بود...ما بايد از تمام مصائب و مشكلات مردم دنيا مطلع باشيم ، تحليل كنيم و بدانيم اما حق نداريم بدانيم كه اين روسياهي شهر براي چيست؟ 
 
 
براستي اگر فراواني ماشين ها در شهر تهران منجر به آلودگي شهر شده است پس حتما آلودگي شهر هاي شمالي كشور ، اراك ، اصفهان و ... وهم و خيال مردم اين شهرهاست؟! 
 
بد نيست مردم تهران ميزان مرگ و ميرهاي اخير تهرانيها را بدانند.
 
وزارت بهداشت :
30در صد بيماران قلبي و ريوي  طي روزهاي اخير به مراكز درماني افزايش يافته اند .
 
وزير بهداشت :
هيچ تاثيري در كاهش آلودگي نداشته ايم .
 

؟؟؟ هشدار!!!!!!  

 میزان مجاز بنزن در هر لیتر فقط 0,5 درصد است این درحالی است که برای تولید بنزین از محصولات پتروشیمی از حدود 1 درصد بنزن شروع کردند که جواب نداد و به ناچار درصد بنزن افزایش یافت تا 50درصد یعنی دقیقا 100برابر حد مجاز و جالب است که بدانید بنزن به راحتی از طریق پوست جذب و هدیه اش به ما سرطان خون است.

كلا مجبوريم به خاطر تحريم ، بنزين را با اين روش توليد كنيم . علت تحريم را شما بهتر مي دانيد ولي هر چه هست داريم به خاطرش سرطان مي گيريم .... 
 

معاون مناطق خشک و نیمه خشک سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور در آستانه روز جهانی مقابله با بیابانزایی از پیوستن استان آذربایجان غربی به استان‌های بیابانی کشور خبر داد.

این درحالی است که رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست هفته گذشته در جمع خبرنگاران، از تعامل سازمان متبوع خود با وزارت نیرو برای رفع مشکل دریاچه ارومیه خبر داده وگفته بود: توانسته‌ایم یک و شش دهم میلیارد از 3.1 میلیارد مترمکعب آب مورد‌نیاز این دریاچه را تامین کنیم. با وجود این اظهارات، پرویز گرشاسبی،  گفته است: گرچه شاخصی برای افزایش سطح 32 میلیون هکتاری عرصه‌های بیابانی کشور در دست نداریم اما طی 2 سال اخیر به‌دلیل خشک شدن بخشی از دریاچه ارومیه 80 تا 100 هزار هکتار از اراضی استان آذربايجان غربي به بیابان تبدیل شده و بر همین اساس، مسئولان منابع طبیعی این استان درخواست کرده‌اند تا این استان در ردیف استان‌های بیابانی کشور منظور شود. معاون سازمان جنگل‌ها و مراتع، در توضیح این خبر گفت: در حال حاضر میزان اراضی تبدیل شده به بیابان در دست بررسی است اما آنچه با چشم ظاهر می‌توان دید عقب نشینی بخش قابل توجهی از مساحت آبی دریا چه ارومیه است. این اراضی کفه‌های نمکی هستند که هنوز گیاهی درآن رشد نکرده است. به گفته وی، وقتی حریم دریاچه خشک بشود با توجه به اینکه این اراضی همچنان حریم دریاچه محسوب می‌شوند هر اقدامی برای مقابله با بیابانزایی در عرصه‌هایی از این دست، از نظر قانونی و حقوقی محل اشکال است زیرا ممکن است این اراضی دوباره زیر آب برود و اقدامات انجام شده برای مهار بیابان اتلاف اعتبار باشد. این گزارش می‌افزاید: مهندس مسعود باقرزاده کریمی، کارشناس مسئول تالاب‌های سازمان حفاظت محيط زيست نیز هفته گذشته در باره دریاچه ارومیه گفت: نسبت به سال گذشته سطح آب دریاچه 25 سانتی‌متر افت کرده‌است.